اوباما و تصویر ایران

 

باراک حسین اوباما به تاریخ 20 مارچ 2009 پیامی را همزمان با نوروز 1388 خورشیدی منتشر کرد.
(
متن انگلیسی ـ متن فارسی ـ ویدئو با زیرنویس فارسی)

.........................................................................

به دنبال انتشار پیام اوباما، واکنش­های «شخصیت­» های حقیقی و حقوقی مختلف در رسانه­ها منتشر و به عبارتی «مستند» شده­اند. این واکنش­ها «در دسترس» بوده و احیانا «تبلیغ» هم می­شوند. اما علاوه بر این، واکنش­هایی نیز دست کم «قابل مشاهده» است که چندان «رسانه­ای» یا «مستند» نشده­اند و کمتر «در دسترس» بوده یا «تبلیغ» می­شوند.

طبیعی­ست که هرگونه واکنشی به پیام اوباما «خاستگاه» و «طرفداران یا مخالفان» خود را داشته باشد اما فارغ از محتوای واکنش­ها و قضاوت در خصوص میزان اهمیت آن­ها می­توان دو «وضعیت» و «موقعیت» یادشده را از نظر میزانِ «در دسترس بودن» یا میزانِ «در معرض دید بودن» تشخیص داد.

بنابراین در یک رویه «شناختی» اگر نخواهیم با «برچسب» زنیِ شتاب­زده، واکنشی را با عناوینِ احساسی یا منطقی، واجد ارزش یا بی­ارزش، تاثیرگذار یا بی­تاثیر، شعارگونه یا تحلیلی، درست یا غلط، بنامیم به ناگزیر پرسشی که مطرح خواهیم کرد این است:

«آیا تصویر موجود، در معرفی و شناسایی واکنش­ها، برای دولت آمریکا (که پیام را منتشر کرده است) می­تواند از اصفات «فراگیری»، «وضوح» و «دقت» برخوردار باشد؟» به عبارت دیگر تصویر موجود تا چه میزان تمامی واکنش­ها یا دست کم بخش گسترده­ای از آن­ها را پوشش می­دهد؟» البته در ارتباط با صادرکننده پیام (دولت ایالات متحده)، این پرسش­ها زمانی موضوعیت پیدا می­کنند که دستیابی به این «تصویر فراگیر، واضح و دقیق» و بررسی آن، بنا به «هر دلیلی» دارای اهمیت باشد.

اگر فرض را بر این بگیریم که برای دولت ایالات متحده مشاهده و بررسی این «تصویر فراگیر، واضح و دقیق» از واکنش­ها، دارای اهمیت است با وجود حکومت «جمهوری اسلامی» دستیابی به چنین تصویری بسیار دشوار خواهد بود.

اسناد منتشر شده از سوی منابع مختلف (از جمله دولت ایالات متحده) در خصوص نقض حقوق و آزادی­های مردم ایران طی 30 سال گذشته، نشان می­دهد که حکومت حاکم بر ایران نه تنها حقوق بشر را به طور مستمر نقض کرده است بلکه بر شدت آن نیز افزوده است. بر این مبنا بر دولت فعلی ایالات متحده (حتی اگر نخواهد نگاهی به گذشته بیندازد) قاعدتا نباید چندان «پوشیده» باشد که مردم ایران از آزادی­ها، حقوق و ابزار لازم برای ابراز عقیده برخوردار نیستند. مگر آنکه یکی از معانیِ شعار «تغییر» آقای اوباما، «در عمل» بی­توجهی به گذشته یا کم اهمیت بودن مسایل مربوط به آزادی و حقوق بشر باشد.

مرگ مشکوک یک وبلاگ­نویس در آستانه نوروز که به جرم «اهانت به آیت­الله خامنه­ای» زندانی شده بود، یکی از مصادیق اخیر «عدم وجود آزادی بیان» در ایران است.

حال «اگر» برای آقای اوباما مشاهده «تصویری فراگیر، واضح و دقیق» از واکنش­ها به پیام نوروزی­اش بنا به «هر دلیلی» اهمیت دارد باید گفت که با وجود حکومت «جمهوری اسلامی ایران» (عنوانی که برای اولین بار یک رئیس جمهور آمریکا در پیام نوروزی­اش به کار برد) همواره بخشی از این تصویر، مبهم یا از دست­رفته و غیرقابل دسترس خواهد ماند.

اگر باراک حسین اوباما که برای 4 سال و با شعار «تغییر» به ریاست جمهوری ایالات متحده برگزیده شده است بنا به «هر دلیلی» بخواهد به همین تصویر مبهم و تاریک بسنده کند یا در دوام تاریکی آن «مشارکت» کند، حتما می­داند که هر تصویری با «مشارکت» یا بدون «مشارکت» وی و با هر کیفیتی که وجود داشته باشد یا به وجود آید، نه فقط در حافظه کوتاه مدت «4 سال ریاست جمهوری وی» بلکه در حافظه تاریخ ثبت خواهد شد و الزاما «بی تغییر» نیز نخواهد ماند.

 

/ 3 نظر / 20 بازدید
بختیار

دوستان عزیز آ ، بهزاد، و علی پیام های خصوص تان را دریافت کردم. سپاس از همگی. امیدوارم بتوانیم طرحی نو دراندازیم.

sara

agaye raesjomhur,mardomo iran azadiye bayane fekrhashunro nadaran.chetor wakoneshe unaro khahid did

بختیار

عادل معمار عزیز. شما اگر دوست دارید در چارچوب موضوع اظهار نظر کنید. هیچ کجای این وبلاگ نوشته نشده است که یک وبلاگ اختصاصی معماری است. علاقمندی های من هم صرفا معماری نیست. وبلاگ های تخصصی معماری که فراوان پیدا می شود... می توانید به آنها مراجعه کنید.